Sa mundo ng showbiz, madaling makalimutan ang mga bituin kapag ang ilaw ng entablado ay tuluyan nang namatay. Ngunit para sa mga lumaki sa panahon ng 70s hanggang 90s, ang pangalang “Matutina” ay hindi lamang isang karakter—ito ay bahagi ng bawat hapag-kainan ng pamilyang Pilipino. Sa isang eksklusibong panayam ni Julius Babao, muling nagpakita sa publiko si Evelyn Bontogon Guerrero, mas kilala bilang si Matutina, ang iconic na “chimay” na nagpatawa sa atin sa loob ng mahabang panahon sa sitcom na John en Marsha. Ngunit malayo sa kanyang karakter na nagwawalis ng pera sa ilalim ng carpet, isang masakit na realidad ang bumungad sa atin: si Matutina ay nakaratay na sa wheelchair at nakikipaglaban para sa kanyang buhay. [01:03]

Ang Laban sa Karamdaman

Sa edad na 78, ibinahagi ni Matutina na siya ay dumaranas ng malalang osteoporosis na naging dahilan kung bakit hindi na siya makalakad nang mag-isa. “Weeks lang, hindi na ako makatayo,” aniya habang pilit na pinapanatili ang tatag ng loob. Bukod sa kondisyon ng kanyang buto, siyam na taon na rin siyang sumasailalim sa dialysis tatlong beses sa isang linggo. [31:09] Sa kabila ng hirap ng bawat session at ang bigat ng gastusin sa gamot, nananatiling buhay ang kanyang diwa. Ang dating boses na puno ng enerhiya ay mababakas pa rin, bagama’t inamin niyang mahina na ang kanyang pandinig at malabo na ang paningin. [32:01]

Ang Simula ng Isang Alamat

Bago naging tanyag na Matutina, si Evelyn ay isang panganay na anak na maagang binuhat ang responsibilidad ng pamilya. Ibinahagi niya ang kanyang humble beginnings kung saan ang kanyang ina ay nagtatrabaho sa paggawa ng sigarilyo at ang ama ay isang tsuper. [05:43] Dahil sa kahirapan, hindi siya nakatapos ng kolehiyo ngunit pumasok siya sa mundo ng radio drama bilang boses ng iba’t ibang karakter. Dito niya napatunayan ang kanyang husay, mula sa boses ng bata hanggang sa bida sa radyo, na siyang naging tulay upang mapansin siya ng yumaong direktor na si Ading Fernando. [12:44]

Ang pagkakasali niya sa John en Marsha noong 1972 ang nagpabago sa kanyang buhay. Sa loob ng 20 taon, naging kasama niya ang mga higante ng industriya gaya nina Dolpy at Nida Blanca. Inilarawan niya si Dolphy bilang isang napakagenerous na tao—isang hari na hindi nakakalimot tumingin sa mga kasamahan sa ibaba. Isinalaysay niya ang isang gabi kung saan siya at ang kanyang kapatid ay naglalakad pauwi matapos ang shooting dahil walang masasakyan, nang biglang huminto ang sasakyan ni Dolphy para sila ay isabay at ihatid sa kanilang destinasyon. [16:32]

Ang “Senyoritang Walang Pera”

Bagama’t naging tanyag, inamin ni Matutina na hindi siya “yumaman” sa paraang iniisip ng marami. Ang bawat sentimo ng kanyang kinita noong kanyang kasikatan ay napunta sa pagpapaaral ng kanyang mga kapatid, na ngayon ay mga propesyonal na gaya ng mga guro at engineer. [06:20] Ang sakripisyong ito ang nagpapakita ng tunay na ginto sa puso ni Matutina—ang pagiging isang mapagmahal na kapatid na inuna ang kinabukasan ng iba bago ang sarili.

Sa kasalukuyan, tinatawag niya ang kanyang sarili na “senyoritang walang pera” dahil sa kawalan ng trabaho at ang patuloy na pangangailangan para sa kanyang medikal na gastusin, gaya ng injection para sa osteoporosis na nagkakahalaga ng Php 12,000 tuwing anim na buwan. [30:28] Ang bawat piso ay mahalaga, at ang kawalan ng permanenteng kita sa kanyang edad ay isang hamon na araw-araw niyang hinaharap.

Ang Huling Mananahan ng John en Marsha

Nakakalungkot isipin na si Matutina na lamang ang isa sa mga natitirang buhay sa orihinal na cast ng programa. Isa-isa nang namaalam sina Dolphy, Nida Blanca, Rolly Quizon, Ading Fernando, at pati na ang batang si Kenkoy. [26:02] Para kay Matutina, bawat araw ay isang extension ng buhay na binigay ng Maykapal. Sa kabila ng sakit na nararamdaman sa katawan, nagpapasalamat pa rin siya dahil nakikita pa niya ang mga nangyayari sa mundo.

Sa pagtatapos ng panayam, isang sorpresa ang handog ni Julius Babao para sa kanya—ang halagang Php 50,000 na tinawag nilang “pera na mawawalis mula sa carpet” bilang pagpupugay sa kanyang iconic na eksena sa telebisyon. [36:05] Luhaan ngunit may ngiti, tinanggap ito ni Matutina bilang malaking tulong sa kanyang dialysis at gamutan.

Isang Panawagan ng Pag-ibig

Si Matutina ay simbolo ng isang panahon na puno ng tawa at simpleng kaligayahan. Sa kabila ng kanyang kalagayan, ang kanyang tanging hiling ay maalala siya ng mga tao bilang isang masayahin at mahusay na aktres sa radyo at drama. [32:38] Ang kanyang kwento ay isang paalala na ang mga taong nagbigay sa atin ng saya ay nararapat ding makatanggap ng kalinga sa kanilang dapit-hapon.

Sa mga nagnanais tumulong kay Matutina para sa kanyang dialysis at pang-araw-araw na pangangailangan, bukas po ang kanyang puso para sa inyong anumang tulong. Sa dulo ng lahat, hindi ang ningning ng kasikatan ang mahalaga, kundi ang mga taong mananatili sa iyong tabi kapag ang mga ilaw ay tuluyan nang nagdilim.